Ελληνικά English Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017
Αναζήτηση »  |  Εξειδικευμένη Αναζήτηση  |  Επικοινωνία  |  Αρχική Σελίδα
Το Σ.Α.Λ.|Οικονομικά Θέματα|Τεχνικές Πληροφορίες|Νομοθεσία|Χρήση & Συντήρηση|Έργα υπο Κατασκευή|Νέα|

Το Σ.Α.Λ.

Ιστορικό

Συγκρότηση και Σκοποί

Συμβούλιο και Μέλη ΣΑΛ

Οφέλη και Πλεονεκτήματα

Download Area

Κατεβάστε τα έντυπα

Πληρωμές

Αιτήματα/Παράπονα

Καταχωρείστε το αίτημα ή παράπονο σας εδώ

Βρείτε την Περιοχή σας

e-Procurement
Ενημέρωσέ με

Σύντομο ιστορικό και περιγραφή του Κεντρικού Αποχετευτικού Συστήματος Λευκωσίας



Μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου το 1960 η Κυβέρνηση της Κύπρου ζήτησε το 1965 από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να ετοιμάσει προκαταρκτική μελέτη Βιωσιμότητας για το Αποχετευτικό Σύστημα Λυμάτων και Ομβρίων Υδάτων της Λευκωσίας.   Αντικείμενο της προσπάθειας ήταν να διαπιστωθεί κατά πόσο δικαιολογείτο μια πλήρης μελέτη επί μεγάλης κλίμακας.

 

Η εν λόγω έκθεση χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τη μελέτη που αναλήφθηκε από ξένο Οίκο Εμπειρογνωμόνων το 1968 και η οποία προέβλεπε, εκτέλεση του Έργου για το Σύστημα Λυμάτων και Ομβρίων Υδάτων στη Λευκωσία σε τρεις φάσεις καθώς και πρόνοια για μελλοντική επέκταση του.

 

Στην τότε εποχή το Αποχετευτικό Σύστημα της Λευκωσίας αποτελείτο από ξεχωριστούς σηπτικούς και απορροφητικούς λάκκους σε κάθε ένα υποστατικό, με τα περισσότερα όμως υποστατικά να ήταν εξοπλισμένα με σύγχρονες υγειονομικές εγκαταστάσεις.

 

Σε πολλές περιοχές της Λευκωσίας όπου το έδαφος ήταν αργιλώδες η απορρόφηση από τους απορροφητικούς λάκκους ήταν ανεπαρκής, δημιουργώντας έτσι την ανάγκη συχνών και δαπανηρών εκκενώσεων των λάκκων και απόρριψης των βοθρολυμάτων σε περιοχές εκτός Λευκωσίας.  Κατά συνέπεια, κτίρια που κτίζονταν σε περιοχές όπου το έδαφος ήταν αργιλώδες, χρειαζόταν η κατασκευή στεγανών δεξαμενών αντί απορροφητικών λάκκων με ανάλογα κόστη εκκένωσης επί συνεχούς βάσης συνοδευομένης με την ανεπιθύμητη οχληρία στις περιοχές.   Οι πλέον προβληματικές περιοχές οι οποίες παρείχαν και το κυρίως κίνητρο για να γίνει η μελέτη ήταν εκείνη γύρω από το ξενοδοχείο Χίλτον, η εντός των τειχών Λευκωσία, η περιοχή δυτικά του ποταμού Πεδιαίου και η περιοχή Παλλουριώτισσας. 

 

Αυτή ήταν η κατάσταση που επικρατούσε στις αρχές του 1968 όταν άρχισε η μελέτη για το Σύστημα Αποχετεύσεων Λευκωσίας.

 

Βάσει αυτής της μελέτης, εγκαθιδρύθηκε το 1971 το Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας με σκοπό την κατασκευή, λειτουργία και συντήρηση του Κεντρικού Αποχετευτικού Συστήματος Λευκωσίας.

 

Οι τρεις Φάσεις κατασκευής του συστήματος αποφασίστηκαν με βάση τα δεδομένα της τότε εποχής δηλαδή του 1968. 

 

Η πρώτη Φάση του συστήματος άρχισε το 1972 και κάλυψε μια περιοχή 1500 εκταρίων η οποία είχε άμεση ανάγκη από εξυπηρέτηση αποχετευτικού συστήματος.  Χρηματοδοτήθηκε από δάνεια που παραχωρήθηκαν από τη Διεθνή Τράπεζα, την Κυπριακή Κυβέρνηση και από την επιβολή τελών στους ιδιοκτήτες ακίνητης ιδιοκτησίας που βρισκόταν μέσα στα όρια της περιοχής του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λευκωσίας. Το κόστος του έργου της πρώτης Φάσης ανήλθε σε €5.300.000 περίπου και αποπληρώθηκε από την επιβολή και είσπραξη τελών από τους ελληνοκύπριους ιδιοκτήτες μόνο.

 

Η πρώτη Φάση του έργου, περιλαμβανομένων και νέων κατασκευαστικών εργασιών στην Τουρκοκρατούμενη περιοχή Λευκωσίας, συμπληρώθηκε τον Μάιο του 1980. Στις 21 Μαΐου, 1980 το Αποχετευτικό Σύστημα Λευκωσίας τέθηκε σε λειτουργία με τη σύνδεση του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, του Ξενοδοχείου Σαράι στο κατεχόμενο τμήμα της Λευκωσίας, των Πρεσβειών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, της Κίνας και του Ηνωμένου Βασιλείου καθώς και αριθμού ιδιωτικών υποστατικών.

 

Η δεύτερη Φάση έκτασης 600 εκταρίων περίπου περιλάμβανε το υπόλοιπο μέρος της εντός των τειχών Πόλης καθώς επίσης και τις περιοχές Ομορφίτας και Καϊμακλίου. 

 

Η τρίτη φάση για την οποία γινόταν λόγος στην Έκθεση για επέκταση του σχεδίου ήταν εκείνη της Βιομηχανικής Περιοχής Έγκωμης. Τελικά η περιοχή αυτή έχει συμπεριληφθεί στο έργο του Αποχετευτικού Συστήματος Μείζονος Λευκωσίας.

 

Το Δεκέμβριο του 1982 συμφωνήθηκε με την Ευρωπαϊκή Ένωση (τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα) η χρηματοδότηση της δεύτερης Φάσης του Αποχετευτικού Συστήματος Λευκωσίας.  Παρόλο ότι ήταν εμφανής η ανάγκη άμεσης επέκτασης του δικτύου αποχετεύσεων στην Τουρκοκρατούμενη περιοχή Λευκωσίας, εν τούτοις δεν ήταν τόσο εμφανής η ανάγκη στις περιοχές Ομορφίτας και Καϊμακλίου που βρίσκονται κάτω από τον αποτελεσματικό έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας.  Δεδομένης αυτής της κατάστασης διενεργήθηκε περαιτέρω έρευνα και προσδιορίστηκαν οι προτεραιότητες. Από την έρευνα διαφάνηκε ότι οι περιοχές Ομορφίτας και Καϊμακλίου δεν είχαν άμεση ανάγκη εξυπηρέτησης αλλά η περιοχή της Παλλουριώτισσας, της ίδιας έκτασης περίπου, είχε άμεση ανάγκη τέτοιας εξυπηρέτησης.  Εν όψει τούτου η ΕΟΚ αποδέχτηκε όπως περιληφθεί και η Παλλουριώτισσα στη δεύτερη Φάση.

 

Το Εργοστάσιο Επεξεργασίας Λυμάτων κατασκευάστηκε νότια του ποταμού Πεδιαίου και νοτιοανατολικά του χωριού Μια Μηλιά.  Η επεξεργασία, για την οποία γινόταν τότε εισήγηση, αφορούσε αεριζόμενες ανοικτές δεξαμενές καθώς και επαμφοτερίζουσες δεξαμενές.  Η ποιότητα του επεξεργασμένου νερού θα ήταν τέτοια που να επέτρεπε την επαναχρησιμοποίηση  για αρδευτικούς σκοπούς ή και για απόρριψη στον Πεδιαίο ποταμό κατά την διάρκεια των χειμερινών μηνών.  Το Εργοστάσιο σχεδιάστηκε αρχικά για την επεξεργασία της ποσότητας των λυμάτων για τις πρώτες δύο Φάσεις με πρόνοια και για μελλοντική επέκταση.

 

Δυστυχώς η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 δημιούργησε ανυπέρβλητα προβλήματα στη συνέχιση των κατασκευαστικών εργασιών που είχε ως επακόλουθο την καθυστέρηση στη χρήση του Αποχετευτικού Συστήματος για πολλά χρόνια.   Ως αποτέλεσμα της Τούρκικης εισβολής, το Εργοστάσιο Επεξεργασίας Λυμάτων, το οποίο είναι περίπου 2,5 χιλιόμετρα πέραν της περιοχής που βρίσκεται κάτω από τον αποτελεσματικό έλεγχο της Κυπριακής Κυβέρνησης, κατέστη εκ των πραγμάτων μη προσπελάσιμο για το ΣΑΛ.

 

Κατά το στάδιο εκείνο η πρώτη Φάση του δικτύου αποχετεύσεων είχε περίπου συμπληρωθεί.  Το έργο περιλάμβανε περίπου 83 χιλιόμετρα αγωγών αποχετεύσεων και 25 χιλιόμετρα περίπου οικιακών συνδέσεων.  Ωστόσο δεν κατέστη δυνατό να συμπληρωθεί το μέρος του κεντρικού αγωγού διαμέσου της νεκρής ζώνης, που δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της Τουρκικής Εισβολής.  Παρόλο ότι το Εργοστάσιο Επεξεργασίας Λυμάτων ήταν σχεδόν συμπληρωμένο σημαντικό μέρος του υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών από τα Τουρκικά στρατεύματα εισβολής με αποτέλεσμα να χρειαστούν ουσιαστικές επιδιορθώσεις σε μεταγενέστερο στάδιο.

 

Το 1978 οι χειρισμοί και οι μακρές συζητήσεις μεταξύ του τότε Δημάρχου Λευκωσίας και Προέδρου του Συμβουλίου Αποχετεύσεων κ. Λέλλου Δημητριάδη και του τότε εκπροσώπου της Τουρκοκυπριακής Πλευράς κ. Μουσταφά Ακκιντζή, με την ενθάρρυνση και βοήθεια του Γραφείου Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο (UNDP) καθώς και της Διεθνούς Τράπεζας, που ήταν ο χρηματοδότης του έργου, κατέληξαν σε συμφωνία για συμπλήρωση και λειτουργία του Έργου.   Η συμφωνία περιλάμβανε εκτέλεση πρόσθετης εργασίας στην Τουρκοκρατούμενη περιοχή Λευκωσίας, της οποίας η ποσότητα λυμάτων παρόλο ότι ήταν συγκριτικά μικρή σε όγκο, εντούτοις πρόσθετε σημαντικό βιολογικό φορτίο στο Εργοστάσιο Επεξεργασίας Λυμάτων λόγω της σύνδεσης βιομηχανιών (Γαλακτοκομείου κλπ.) χωρίς την αναγκαία προεπεξεργασία των παραγομένων λυμάτων.

 

Η τρίτη Φάση άρχισε το 1988 και ολοκληρώθηκε το 1995.  Κάλυψε κυρίως τις περιοχές Αγίου Ανδρέα, Αγίου Παύλου και Βορείου Πόλου στο Καϊμακλί καθώς και τις περιοχές Ακρόπολης στο Στρόβολο όπως και σημαντικό μέρος της δημαρχούμενης περιοχής Αγίου Δομετίου.  Η Φάση αυτή επίσης κάλυψε περιοχές και στην Τουρκοκρατούμενη περιοχής της Λευκωσίας.  Το έργο χρηματοδοτήθηκε (Χάρτης) από την Υπάτη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR).

 

Η τέταρτη Φάση του Αποχετευτικού Συστήματος Λευκωσίας τέθηκε σε λειτουργία το 1993 και κάλυψε τον οικισμό «Πάνω Λακατάμια» στην Ανθούπολη, νοτιοανατολικά της Λευκωσίας και χρηματοδοτήθηκε από την Κυπριακή Κυβέρνηση με συνολικό κόστος της τάξης €2.600.000 περίπου. 

 

Το Εργοστάσιο Επεξεργασίας Λυμάτων στην Ανθούπολη που κατασκευάστηκε στα πλαίσια της τέταρτης φάσης, είχε δυναμικότητα 900κμ ημερησίως και τέθηκε σε λειτουργία το Νοέμβριο του 1993 και εξυπηρετούσε πληθυσμό 7000 περίπου από τους κυβερνητικούς οικισμούς «Πάνω Λακατάμιας» και «Χρυσοσπηλιώτισσας», του οικισμού Αυτοστέγασης Αναγυιών, καθώς και μέρος της περιοχής Ανθούπολης ένθεν και ένθεν της οδού Αγ. Γεωργίου.

 

 

Έργο Μείζονος Λευκωσίας


Από την ίδρυση του Συμβουλίου το 1971 μέχρι το έτος 2001 έχουν κατασκευαστεί κυρίως αγωγοί συνολικού μήκους 330 χιλιομέτρων και αγωγοί οικιακών συνδέσεων μήκους 110 χιλιομέτρων στις δημαρχούμενες περιοχές των Δήμων Λευκωσίας, Αγίου Δομετίου, μέρος των Δήμων Στροβόλου και Αγλαντζιάς όπως και στους Κυβερνητικούς Οικισμούς «Πάνω Λακατάμια», «Χρυσοσπηλιώτισσα» καθώς και στον συνοικισμό Αυτοστέγασης Ανάγυιας. 

 

Στα πλαίσια του μακροχρόνιου προγραμματισμού και μετά από αίτηση των Δήμων της περιοχής Μείζονος Λευκωσίας, το Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λευκωσίας ετοίμασε το 1999, μέσω ξένου Μελετητικού Οίκου, Περιβαλλοντική Μελέτη και σχετική Μελέτη Βιωσιμότητας για την κατασκευή αποχετευτικού συστήματος σε όλες τις περιοχές των Δήμων Μείζονος Λευκωσίας, περιλαμβανομένων και περιαστικών περιοχών γύρω από την περιοχή Λευκωσίας. Όλες αυτές οι περιοχές εντάχθηκαν στα όρια της περιοχής του Συμβουλίου. Ως αποτέλεσμα τούτου η Σύνθεση του Συμβουλίου του ΣΑΛ περιλαμβάνει από 1η Ιανουαρίου 2002 με βάση τροποποίηση του σχετικού Νόμου εκπροσώπους από τους επτά Δήμους Μείζονος Λευκωσίας ήτοι επτά μέλη από το Δήμο Λευκωσίας (Περιλαμβανομένου και του εκάστοτε Δημάρχου Λευκωσίας και Προέδρου του ΣΑΛ), πέντε μέλη από Δήμο Στροβόλου από δύο μέλη από τους Δήμους Λακατάμιας και Αγλαντζιάς και από ένα μέλος από τους Δήμους Έγκωμης, Αγίου Δομετίου και Λατσιών.

 

Εκτός από τους επτά Δήμους της Μείζονος Λευκωσίας, σήμερα, μέσα στα όρια του Συμβουλίου έχουν ενταχθεί και οι κοινότητες Τσερίου, Γερίου, Ανάγυιας, Κοκκινοτριμιθιάς, Αγίων Τριμιθιάς, Παλιομετόχου, Πάνω και Κάτω Δευτεράς, Εργατών, Ψημολόφου, Λυμπιών, Ποταμιάς, Αλάμπρας και Αγίας Βαρβάρας.

Στο παρόν στάδιο βρίσκεται σε εξέλιξη   η διαδικασία ένταξης του Δήμου Ιδαλίου   και των Κοινοτήτων Πέρα Χωρίου και Νήσου.

 

Η κατασκευή του Αποχετευτικού Έργου Μείζονος Λευκωσίας άρχισε περί τις αρχές του 2003 και έχει συμπληρωθεί για τους Δήμους της Μείζονος Λευκωσίας και για το Δήμο Γερίου. Για τις κοινότητες Κοκκινοτριμιθιάς, Παλιομετόχου και Αγίων Τριμιθιάς, καθώς και για το Δήμο Τσερίου, το έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί περί το τέλος του 2013. Το όλο Έργο περιλαμβάνει σχεδίαση και εγκατάσταση 1200 χιλιομέτρων περίπου κυρίως αγωγών καθώς και 500 χιλιομέτρων οικιακών συνδέσεων, 7 κύριων αντλιοστασίων, 30 χιλιομέτρων αγωγών πιέσεως και κυρίως αγωγών βαρύτητας καθώς επίσης και κατασκευή 2 Εργοστασίων Επεξεργασίας Λυμάτων.Ένα από τα εργοστάσια επεξεργασίας λυμάτων έχει κατασκευαστεί στην περιοχή Βαθειάς Γωνιάς με δυναμικότητά 22.000κ.μ. λυμάτων ημερησίως και έχει λειτουργήσει στις αρχές του 2010. Το δεύτερο εργοστάσιο έχει κατασκευαστεί και λειτουργεί στην Πάνω Δευτερά (Ανθούπολη) στον ίδιο χώρο που βρισκόταν το προηγούμενο εργοστάσιο και η δυναμικότητα του είναι 13.000κ.μ. λυμάτων ημερησίως.

 

Το συνολικό κόστος του Έργου το οποίο περιλαμβάνει και 13 εν όλω περιαστικές περιοχές περιλαμβανομένου και του Δήμου Ιδαλίου υπολογίζεται να είναι της τάξης των €270εκ.

 

Η όλη δαπάνη θα καλυφθεί από τρία συναφθέντα δάνεια συνολικού ύψους €220εκ. από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και από την Τράπεζα Αναπτύξεως του Συμβουλίου της Ευρώπης, την Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα καθώς και από χορηγία της Κυπριακής Κυβέρνησης.

 

Παράλληλα, με χορηγία ύψους 400.000 Ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων έχει εκπονηθεί μελέτη σχετικά με τη δημιουργία ολοκληρωμένου αποχετευτικού συστήματος ομβρίων υδάτων το οποίο να περιλαμβάνει όλες τις περιοχές της Μείζονος Λευκωσίας, περιλαμβανομένης και της κατεχόμενης Λευκωσίας.  Στόχος είναι η κατασκευή των αναγκαίων οχετών ομβρίων υδάτων ώστε να λυθεί ριζικά το πρόβλημα των πλημμύρων σ’ όλες τις περιοχές της Μείζονος Λευκωσίας.

 

Μαζί με την εν λόγω μελέτη έχει διεξαχθεί και περιβαλλοντική μελέτη σε σχέση με τη ρύπανση της κοίτης του Πεδιαίου ποταμού. 

 

Οι πιο πάνω μελέτες ολοκληρώθηκαν και βρίσκονται ενώπιο των οικείων Δήμων και του Υπουργείου Εσωτερικών για σχόλια και τυχόν παρατηρήσεις.

 

 

Ασφαλτική Επίστρωση Δρόμων


Με σχετική απόφαση του ΣΑΛ όλοι οι δρόμοι στην περιοχή των Δήμων Μείζονος Λευκωσίας, στους οποίους εγκαταστάθηκε Κεντρικό Αποχετευτικό Σύστημα έτυχαν ολικής ασφαλτικής επίστρωσης μετά το πέρας των επί μέρους εργασιών για το συλλεκτικό σύστημα.   Η απόφαση βασίστηκε στο δεδομένο ότι οι δρόμοι κατά την εκσκαφή τους για την εγκατάσταση του Συστήματος είχαν υποστεί σοβαρή φθορά η αποκατάσταση της οποίας ήταν δυνατή μόνο με την ολική ασφαλτική επίστρωση των επηρεαζόμενων δρόμων.

 

Η δαπάνη για την εργασία αυτή αναμένεται να ανέλθει στα €60 εκ. και το ποσό αυτό θα προέλθει από ειδικά δάνεια του ΣΑΛ με Κυβερνητική Εγγύηση από τη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα και την Τράπεζα Αναπτύξεως του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Πάνω | Πίσω | Εκτύπωση| Εξειδικευμένη Αναζήτηση | Επικοινωνία | Αρχική Σελίδα